Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία
Νίκαιας
 
 

Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία Νίκαιας

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς
30-01-2010
Ρωμαίους 12-Σύνοψη
Η σύνοψη της σειράς "Τα χαρακτηριστικά του γνήσιου μαθητή του Χριστού" όπως αντλήθηκαν από την Ρωμαίους 12

To12ο κεφάλαιο της επιστολής προς Ρωμαίουςαναφέρεται στις πέντε βασικές σχέσεις κάθε αληθινού μαθητή του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.  

  1. Σχέση με Θεό: εδ.1. Τι επιθυμεί ο Θεός  περισσότερο από κάθε τι άλλο από εμάς;Ο Θεός επιθυμεί να προσφέρουμε τα σώματα μας θυσία ζωνταγή, άγια, ευάρεστον εις τον Θεό, η οποία είναι η λογική μας λατρεία. Λατρεία είναι η φυσιολογική μας ανταπόκριση στην θυσία του Χριστού. Ο Θεός επιθυμεί πρώτα από όλα, να Του παραδώσουμε ό,τι έχουμε και είμαστε, προπάντων τα σώματα μας, και να ζήσουμε για Αυτόν και μόνο. Η παράδοση μας είναι πιο σημαντική από την αφοσίωση μας, διότι μπορούμε να είμαστε αφοσιωμένοι και να διατηρούμε τον έλεγχο της ζωής μας.  Η λατρεία προς τον Θεό δεν πρέπει να ταυτίζεται και περιορίζεται στην μουσική υμνωδία της εκκλησίας, που αποτελεί την εκκλησιαστική έκφραση της λατρείας. Αντιθέτως, η λατρεία στην Γραφή αναφέρεται πρωτίστως σε οτιδήποτε πράττουμε καθημερινά εντός και εκτός εκκλησίας, από την στιγμή που θα ξυπνήσουμε μέχρι την στιγμή που θα κοιμηθούμε το βράδυ. Συνεπώς, λατρεύουμε τον Θεό όπως Εκείνος επιθυμεί όταν παραδινόμαστε άνευ όρων και ορίων σε Αυτόν.
  2. Σχέση με κόσμο: εδ.2. Από που επηρεαζόμαστε περισσότερο; Από το σύστημα αξιών του κόσμου ή από τις αξίες του Θεού;Καλούμαστε να πούμε ναι στον Θεό και όχι στο σύστημα αξιών του κόσμου μας. Το σύστημα αξιών του κόσμου αυτού συνοψίζεται κατά τον καλύτερο τρόπο στην Α΄Ιωάννου 2:15-17, όπου αναφέρονται τα τρία κύρια χαρακτηριστικά του συστήματος αξιών του αιώνα τούτου: α)Η επιθυμία τής σάρκας, δηλαδή η επιθυμία να απολαύσω, να νιώσουμε  χαρά, ικανοποίηση, ευτυχία, ασφάλεια, β)η επιθυμία των οφθαλμών, δηλαδή η επιθυμία να έχουμε πράγματα αποχτώντας ό,τι βλέπουν τα μάτια μας και γ) η αλαζονεία του βίου, η υπεροψία πως κατέχουμε γήινα αγαθά που αναφέρεται στην επιθυμία να έχουμε μία σημαντική θέση στην κοινωνία, ναείμαστε σημαντικοί, όμορφες, κτλ. Κατά τον Παύλο η πνευματική μεταμόρφωση μας έρχεται όταν λέμε ΝΑΙ στον Θεό μέσω της ανακαινίσεως του νοός μας (διά της μελέτης της Αγίας Γραφής, ειδικότερα όταν ακούμε, διαβάζουμε, μελετούμε, αποστηθίζουμε και εφαρμόζουμε εδάφια από τον Λόγο του Θεού και της προσευχής) και ΟΧΙ στο σύστημα αξιών του κόσμου μας. Μονάχα όταν πράξουμε ότι ο Παύλος συστήνει θα βιώσουμε το αγαθό, ευάρεστον και τέλειο θέλημα του Θεού για την ζωή μας (εδ.2).
  3. Σχέση με τον εαυτό μας: εδ.3-8. Ποιοι είμαστε; Πού ανήκουμε; Και τι πρέπει να κάνουμε;Ο Παύλος μας δίνει απάντηση στα παραπάνω τρία ερωτήματα που κάθε άνθρωπος καλείται να απαντήσει. Εφόσον έχουμε προσωπική σχέση με τον Θεό, έχουμε μια ταυτότητα που κανείς δεν μπορεί να μας πάρει μακριά, ανήκουμε αιώνια σε μια πνευματικά οικογένεια, την εκκλησία που είναι το σώμα του Χριστού, και καλούμαστε να ανακαλύψουμε και βελτιώσουμε τα χαρίσματα μας που μοιράζονται όπως το Άγιο Πνεύμα θέλει (1 Κορ.12:11), με σκοπό τον καταρτισμό των πιστών για την επιτέλεση των διαφόρων διακονιών για την οικοδομή του σώματος του Χριστού (Εφ.4:12). Όλα τα χαρίσματα και διακονίες είναι σημαντικές, όταν υπηρετούμε τον Θεό με πιστότητα και για την δόξα Του. Κάθε πιστός έχει ένα τουλάχιστον κύριο χάρισμα. Κανείς δεν έχει όλα τα χαρίσματα. Όλοι έχουμε δυνατά και αδύνατα σημεία, ώστε να χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Τέλος, η διαθεσιμότητα μας (θέλω)  για τον Θεό είναι εξίσου σημαντική των ικανοτήτων μας (μπορώ).
  4. Σχέση με όσους αγαπούν τον Θεό: εδ.9-13. Πώς μπορούμε να βιώσουμε αληθινές και αυθεντικές σχέσεις μέσα στην εκκλησία; Καλούμαστε να έχουμε ανυπόκριτη αγάπη (εδ.9). Ο Χριστός μας έδωσε καινούρια εντολή, να αγαπάμε αλλήλους, όχι όπως τον εαυτόν μας (Λευϊτικόν19:18), αλλά καθώς Αυτός μας αγάπησε (Ιωαν.13:34). Η πρώτη καταγεγραμμένη αμαρτία στην Καινή Διαθήκη είναι η υποκριτική θυσία και αγάπη του Ανανία και της Σαπφείρας, εξαιτίας της ζήλειας τους για την δημοφιλία του Βαρνάβα (Πράξεις 4:31-5:11). Ο Θεός τους θανάτωσε για να δείξει σε όλους μας την ανάγκη να είμαστε αυθεντικοί, γνήσιοι και καθαροί. Αυθεντικές σχέσεις λαμβάνουν χώρα όταν ο πραγματικός μας εαυτός (εδ.9), συναντά πραγματικές ανάγκες ( αυτό συμβαίνει όταν η πλήρωση μας με το Άγιο Πνεύμα προηγείται της υπηρεσίας μας και όταν προλαμβάνουμε να τιμήσουμε τους άλλους, εδ.10), για τον σωστό λόγο (την δόξα του Θεού και όχι για αναγνώριση και επιβράβευση ανθρώπων ή για να επανορθώσουμε στον Θεό για αμαρτωλές συμπεριφορές, εδ.11) με τον σωστό τρόπο (υπομονή, ελπίδα, χαρά, προσευχή, συμπαράσταση και φιλοξενία, εδ.12).
  5. Σχέση με όσους δεν αγαπούν τον Θεό: εδ.14-21.  Πώς να αντιδράσουμε σε όσους θέλουν να μας κάνουνε κακό; Καλούμαστε να τους αγαπούμε και ευλογούμε (συγχωρέσουμε,. προσευχόμαστε για αυτούς, να τους κάνουμε καλό και να ευχόμαστε για αυτούς ό,τι ευχόμαστε για τα αγαπητά μας, Ματθ.5:43-48) και να μην παίρνουμε εκδίκηση, επειδή α) δεν μπορούμε να εκδικηθούμε καλύτερα από τον Θεό, η εκδίκηση ανήκει στον Θεό που θα δώσει στον καθένα ό,τι του αξίζει ανάλογα με τα έργα Του (εδ.19), β) υπάρχει καλύτερος τρόπος από την εκδίκηση (να τους κάνουμε καλό βάζοντας φωτιά στην συνείδηση τους, εδ.20) και γ) επειδή η εκδίκηση μας καταστρέφει (εδ.21). Ενώ ο εχθρός μας προχωράει στην ζωή, εμείς παραμένουμε εγκλωβισμένοι στο παρελθόν. Οπότε, βασισμένοι στο παράδειγμα του Χριστού (Λουκ.23:34, 1 Πετρ.2:23), καλούμαστε να μην νικόμαστε υπό του κακού, αλλά να νικάμε διά του αγαθού το κακό.