Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία
Νίκαιας
 
 

Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία Νίκαιας

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς
25-12-2009
Το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων (2)
Ποιο είναι το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων ; Μήπως βρίσκεται στα φωτισμένα λαμπάκια ; Μήπως στις διάφορες Χριστουγεννιάτικες, δήθεν, εκπομπές ; Η μήπως στις στολισμένες βιτρίνες των καταστημάτων ; Τα Χριστούγεννα αφορούν τα γενέθλια του πιο σημαντικού προσώπου στην ιστορία, του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού

 

Γιατί πολλοί άνθρωποι χάνουνε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων;

Ποιο είναι το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων; Για κάποιους τα Χριστούγεννα  είναι ευκαιρία για οικογενειακή συναναστροφή και παρέα με φίλους. Τα Χριστούγεννα είναι ευκαιρία να περάσουμε τις γιορτές με τα αγαπημένα μας πρόσωπα.  Για μερικούς άλλους τα Χριστούγεννα ισοδυναμούν με άδεια από την δουλειά ή διακοπές από το σχολείο ή το πανεπιστήμιο. Ποιο είναι λοιπόν το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων ;  Μήπως βρίσκεται στα φωτισμένα λαμπάκια ;  Μήπως στις διάφορες Χριστουγεννιάτικες, δήθεν, εκπομπές ;  Η μήπως στις στολισμένες βιτρίνες των καταστημάτων ;

Για άλλους Χριστούγεννα είναι η εποχή που πρέπει να δείχνουμε αγάπη όχι μόνο σε όσους αγαπάμε και γνωρίζουμε αλλά και σε όσους είναι μόνοι ή κοινωνικά περιθεριωποιημένοι. Τα Χριστούγεννα είναι η περίοδος μέσα στην οποία καλούμαστε να υπερβούμε τον περισσότερο ή λιγότερο βολεμένο οικογενειακό μας κύκλο και να στρέψουμε τη σκέψη μας σ’ όσους δεν έχουν τη δυνατότητα όχι μόνο στη μικρή πολυτέλεια, αλλά και στα πιο στοιχειώδη, την ώρα που όλοι οι άλλοι τους έχουν ξεχάσει...Πολλές φορές βέβαια το κάνουμε αυτό κάθε Χριστούγεννα και τους ξανασκεφτόμαστε όταν έρθουν τα επόμενα χριστούγεννα ...

Κάποιοι άλλοι προσπαθούν αυτές τις μέρες να γίνουν πιο καλοί και ευγενικοί. Για αυτούς δώρα, χαρά, φροντίδα και νοιάξιμο για τους άλλους, είναι το Χριστουγεννιάτικο μήνυμα, το πραγματικό πνεύμα των γιορτών. Πολλοί βρίσκουν την ευκαιρία να κάνουν πολλά ψώνια και να δώσουν δώρα. Για αυτούς το νόημα των Χριστούγεννων έγκειται στην ανταλλαγή δώρων και τις εκπτώσεις των μαγαζιών. Ειδικότερα τα παιδιά περιμένουν πώς και πώς να ανοίξουν τα Χριστουγεννιάτικα δώρα τους.

Για λίγους όμως Χριστούγεννα είναι η υπενθύμιση ότι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού και το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας ήλθε στον κόσμο αυτό και γεννήθηκε ταπεινά σε μια φάτνη.

Θα ήθελα να δούμε μερικούς λόγους για τους οποίους κάποιοι από εμάς χάνουμε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων.

Πρώτον, χάνουμε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων επειδή είμαστε πολυάσχολοι.

«Γέννησε λοιπόν το γιο της τον πρωτότοκο και τον σπαργάνωσε και τον ξάπλωσε στη φάτνη, γιατί δεν υπήρχε τόπος γι' αυτούς στο πανδοχείο.» Λουκάς 2:7

Το πρώτο πρόσωπο που έχασε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων είναι ο πανδοχέας, ο οποίος δεν έδωσε δωμάτιο στον Ιωσήφ και τη Μαρία. Γιατί ο πανδοχέας έχασε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων;  Επειδή ήτανε πολύ απασχολημένος με το να  γεμίσει το πανδοχείο του και να εκμεταλλευτεί την απογραφή η οποία γινότανε, στην Βηθλεέμ. Ίσως σκέφτηκε τώρα που γίνεται η απογραφή είναι η ευκαιρία να βγάλω πολλά λεφτά. Αυτή η λογική υιοθετείται κάθε καλοκαιρινή τουριστική περίοδο στην Ελλάδα από όσους παρέχουν τουριστικές υπηρεσίες. Ο πανδοχέας δεν ήτανε εχθρικός, δεν ήτανε άπονος, απλώς ήτανε ιδιαίτερα απασχολημένος, όπως και οι πιο πολλοί από εμάς αυτά τα Χριστούγεννα.

Πολλοί άνθρωποι σήμερα είναι σαν αυτόν τον πανδοχέα. Τα δωμάτια των ψυχών μας είναι απορροφημένα τελείως με πράγματα που αρκετές φορές είναι αχρείαστα, ασήμαντα, ανωφελή, περιττά, άσκοπα και επουσιώδη. Ως αποτέλεσμα χάνουμε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων.

Ο δεύτερος λόγος ήτανε μία υπερήφανη αδιαφορία

Όταν ο Ηρώδης έμαθε για τον νεογέννητο βασιλιά των Ιουδαίων « σύναξε όλους τους αρχιερείς και τους δασκάλους του λαού και ρωτούσε να μάθει απ' αυτούς πού είναι καθορισμένο να γεννηθεί ο Χριστός.  Κι εκείνοι του είπαν: «Στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας, γιατί έτσι έχει γραφτεί από τον προφήτη: Κι εσύ Βηθλεέμ, περιοχή του Ιούδα, δεν είσαι καθόλου ασήμαντη ανάμεσα στις επιφανέστερες πόλεις του Ιούδα, γιατί από σένα θα βγει αρχηγός, που θα καθοδηγήσει το λαό μου, τον Ισραήλ». Ματθαίος 2:4-6

Ο Ηρώδης κάλεσε τους αρχιερείς, κυρίως τους Σαδδουκαίους και τους  Φαρισαίους οι οποίοι ήτανε γλωσσολόγοι και ερμηνευτές της κουλτούρας και της ιστορίας των Βιβλικών δεδομένων. Οι αρχιερείς περίμεναν για τον Μεσσία, τον ελευθερωτή. Παρά τον θόρυβο γύρω από τον Χριστό οι αρχιερείς δεν ήτανε διαθετειμένοι να ταξιδέψουν  μερικά  χιλιόμετρα προκειμένου να ανακαλύψουν εάν όλος ο θόρυβος γύρω από το πρόσωπο του Ιησού ήταν δικαιολογημένος.               

Οι αρχιερείς ήξεραν καλά την Γραφή. Αμέσως παράθεσαν το εδάφιο στον Μιχαία

«Εφραθά, η μικρά ώστε να ήσαι μεταξύ των χιλιάδων του Ιούδα, εκ σου θέλει εξέλθει εις εμέ ανήρ διά να ήναι ηγούμενος εν τω Ισραήλ· του οποίου αι έξοδοι είναι απ' αρχής, από ημερών αιώνος.» Μιχαίας 5:2

Γιατί έχασαν το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων; Επειδή ήτανε ικανοποιημένοι με τον Θεό που είχαν δημιουργήσει.

Οι Ιουδαίοι ένιωθαν να απειλούνται από τον Ιησού .Υποτιμούσε το γόητρο τους, τη κυριαρχία τους πάνω στο λαό, την αυτοπεποίθηση τους και τον αυτοσεβασμό τους , ενώ τα προνόμια του παρέμειναν άθικτα. Τον μισούσαν και επομένως αποφάσισαν να απαλλαγούν απ΄αυτόν.

Οι Ιουδαίοι ένιωθαν να απειλούνται από τον Ιησού. Ήθελαν ένα Μεσσία ο οποίος θα τους οδηγούσε στην πολιτική απελευθέρωση από τους Ρωμαίους. Δεν έδιναν καθόλου χώρο στην πιθανότητα ο Μεσσίας να ερχότανε σε αυτό το κόσμο για μια πνευματική απελευθέρωση.

Το ίδιο αμαρτωλό πάθος επηρεάζει και τις δικές μας σύγχρονες αντιλήψεις για τον Ιησού Ο Χριστός παραμένει όπως ο C.S.Lewisτόνισε, ο υπερβατικός μας αντίπαλος.

 Αναρωτιόμαστε ενοχλημένοι γιαί ο Χριστός δεν ασχολείται με τις υποθέσεις του , να μας αφήσει κι εμάς στην ησυχία μας. Αλλά σ’αυτή μας την ερώτηση έρχεται ο ίδιος και απαντάει πως εμείς είμαστε οι υποθέσεις του και δε θα μας αφήσει «ποτέ στη ησυχία μας». Έτσι τον βλέπουμε και εμείς σαν απειλητικό αντίπαλο μας , που μας χαλάει την ησυχία , διαταράσει την κυριαρχία του εγώ μας, αμφισβητεί την εξουσία μας και υποβιβάζει την αντίληψη που εμείς έχουμε για τον ευατό μας. Έχουμε και εμείς ανάγκη να απαλλαγούμε από την παρουσία του.