Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία
Νίκαιας
 
 

Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία Νίκαιας

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Η ιστορία του μεγάλου αναμορφωτή Μαρτίνου Λούθηρου

E-mail Εκτύπωση

Ο Μαρτίνος Λούθηρος ήταν μία προσωπικότητα που ο Θεός χρησιμοποίησε προκειμένου να αλλάξει τον ρου της ανθρώπινης ιστορίας και της Χριστιανικής θρησκείας. Ηταν Γερμανός ιερέας, μοναχός, καθηγητής, θεολόγος και ηγέτης της εκκλησιαστικής μεταρρύθμισης του 16ου αιώνα στη Γερμανία και θεμελιωτής των Χριστιανικών δογμάτων και πρακτικών του Προτεσταντισμού.

Ο Λούθηρος δεν ήταν ο μόνος που θρηνούσε για τα παραπτώματα της εκκλησίας. Εκατό χρόνια νωρίτερα, ο Τσέχος θρησκευτικός μεταρρυθμιστής Γιαν Χους είχε καταδικάσει την πώληση συγχωροχαρτιών. Ακόμη και πριν από τον Χους, ο Άγγλος Τζον Ουίκλιφ είχε επισημάνει ότι μερικές παραδόσεις της εκκλησίας δεν ήταν Γραφικές. Ο Έρασμος από το Ρότερνταμ και ο Τίντεϊλ από την Αγγλία, σύγχρονοι του Λούθηρου, υποστήριζαν ότι έπρεπε να γίνει μεταρρύθμιση. Αλλά χάρη στην εφεύρεση του πιεστηρίου με κινητά τυπογραφικά στοιχεία από τον Ιωάννη Γουτεμβέργιο στη Γερμανία, η φωνή του Λούθηρου ακούστηκε δυνατότερα και μακρύτερα από ό,τι οι φωνές άλλων μεταρρυθμιστών.

Όπως επισημαίνει ο π. Μάγιερντοφ, καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Fordham, «η Μεταρρύθμιση ήταν πραγματικά μια απόπειρα για την απελευθέρωση του Δυτικού Χριστιανισμού από το σχολαστικό περίγραμμα της σκέψης και για την επαναφορά του στην Αγία Γραφή και τον πρώιμο Χριστιανισμό»

Το 1517 ο Λούθηρος άρχισε τη διαμαρτυρία του κατά της Ρωμαϊκής Εκκλησίας. Ύστερα από μελέτη της Προς Ρωμαίους Επιστολής του Αποστόλου Παύλου, πείστηκε ότι η σωτηρία της ψυχής του ανθρώπου ήταν αποτέλεσμα μόνο της Θείας χάρης και της πίστης, κι όχι των αγαθών ή μη έργων. Για το λόγο αυτό ήρθε σε σύγκρουση με το θεσμό του συγχωροχαρτιού, που έδινε τότε η Καθολική Εκκλησία για την άφεση των αμαρτιών, και πιο συγκεκριμένα με τον Γιόχαν Τέτζελ ο οποίος πωλούσε συγχωροχάρτια την εποχή εκείνη στη Γερμανία ως απεσταλμένος του Πάπα.Τα συγχωροχάρτια ήταν γραπτή άφεση αμαρτιών που παραχωρούσε η Εκκλησία στους πιστούς κατά το Μεσαίωνα έναντι χρηματικής προσφοράς, η πώλησή τους όμως έλαβε τη μορφή γενικευμένου φαινομένου το 16ο αιώνα.

Στις 31 Οκτωβρίου 1517 θυροκόλλησε στην εξώπορτα του μητροπολιτικού ναού της Βιτεμβέργης τις 95 θέσεις του. Οι Αντιθέσεις, που κυκλοφόρησε ο Γιόχαν Τέτζελ προσπαθώντας να αντικρούσει τον Λούθηρο, δεν είχαν καμιά απήχηση και μάλιστα οι φοιτητές τις έκαψαν δημόσια.

Ο Λούθηρος κλήθηκε σε απολογία ενώπιον της Δίαιτας (Βουλής) της πόλης Βορμς, στη Γερμανία, τον Απρίλιο του 1521.Η απολογία του τελείωσε με τα εξής λόγια:«Εάν δε με πείσουν, με επιχειρήματα από την Αγία Γραφή ή με αδιάσειστη λογική, δεν μπορώ να αναιρέσω τις θέσεις μου, γιατί δεν πιστεύω στο αλάθητο του πάπα, ούτε στο αλάθητο των συνόδων, γιατί όλοι γνωρίζουν ότι πολλές φορές και οι πάπες και οι σύνοδοι έχουν σφάλει και έχουν πέσει σε αντιφάσεις. Εγώ έχω πειστεί από τα βιβλικά επιχειρήματα που έχω ήδη αναφέρει, και είμαι απόλυτα ενωμένος με το λόγο του Θεού. Δεν μπορώ και δε θέλω να ανακαλέσω τίποτα, γιατί δεν είναι ορθό, και αντίθετα είναι επικίνδυνο να πράττει κανείς αντίθετα με τη φωνή της συνείδησής του. Ο Θεός ας με βοηθήσει.» Ο Πάπας αφόρισε το Λούθηρο, ενώ αυτός έκαψε δημόσια τις παπικές "βούλες" που του είχαν αποσταλεί. Έτσι άρχισε μια διαμάχη, που έμελλε να τελειώσει μόνο με την απόσπαση των Προτεσταντών από την Καθολική Εκκλησία. Ένα από αυτά που κατάγγειλε ο Λούθηρος, ήταν και η ανάμειξη της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας στην κοσμική εξουσία.

Διδάσκει τους μαθητές του τη χάρη και τη συγχώρεση του Θεού, κηρύττει στην εκκλησία του – και τα γραπτά του εξαπλώνονται γρήγορα σαν πυρκαγιά. Οι άνθρωποι είναι ενθουσιασμένοι. Σ’ όλη την Ευρώπη διαβάζονται τα γραπτά του, και παντού δίνουν και παίρνουν οι συζητήσεις.

Αλλά η Εκκλησία δεν ενθουσιάζεται. Ο Λούθηρος αφορίστηκε από τον Πάπα της Εκκλησίας. Στη Δίαιτα της της Βορμς (= Συνέλευση στις 17 Απρίλη του 1521 στην πόλη Worms), καλείται να αρνηθεί και να αποσύρει τα γραπτά του. Αλλά ο Μαρτίνος Λούθηρος δεν ανακαλεί. Είναι πεπεισμένος ότι η Αγία Γραφή είναι η απόλυτη αλήθεια – και γι’ αυτό είναι διατεθειμένος να ρισκάρει τη ζωή του ακόμη. Ο αυτοκράτορας τον ανακήρυξε παράνομο και τον καταδίκασε. Τώρα, ο οποιοσδήποτε μπορεί να σκοτώσει τον Λούθηρο χωρίς να τιμωρηθεί γι’ αυτό!

Ο εκλέκτορας της Σαξονίας, Φρίντριχ ο Σοφός, τον φυγαδεύει και τον κρύβει στον Πύργο του Βάρτμπουργκ (κοντά σο Άιζεναχ). Τελικά, ο Λούθηρος αφήνει μακριά μαλλιά και γένια και – για τους επόμενους 10 μήνες – παραμείνει εκεί κρυμμένος ως Πρίγκιπας Γεώργιος. Η μοναξιά στο δωμάτιο-κρυψώνα τον ταλαιπωρεί. Μερικές φορές είναι πολύ φοβισμένος και στενοχωρημένος. Ο διάβολος του κάνει τη ζωή δύσκολη γιατί δεν θέλει να γνωρίζουν οι άνθρωποι την αλήθεια, και να κατανοήσουν ότι δεν μπορούν να εξαγοράσουν μια θέση στον ουρανό.

Αλλά ο Θεός βοηθά τον Μαρτίνο Λούθηρο. Παραμένει στο πλευρό του και κανείς δεν μπορεί να τον εμποδίσει, επειδή ο Θεός θέλει να φέρει Φως το πνευματικό σκοτάδι της εποχής του! Ο Θεός θέλει να μάθουν οι άνθρωποι πως το Ευαγγέλιό Του περιέχει τα Καλά Νέα και όχι απειλητικά μηνύματα.

Μεταξύ άλλων, μέσα σ’ ένα διάστημα μόλις 11 εβδομάδων σ’ αυτό το δωμάτιο, ο Λούθηρος μεταφράζει όλη την Καινή Διαθήκη από τα Αρχαία Ελληνικά στα Γερμανικά. «Παλεύω ενάντια στον διάβολο με το μελάνι», είπε κάποτε ο Λούθηρος, αναφερόμενος στην μετάφραση της Βίβλου.

Ο μεγάλος γερμανός φιλόσοφος και ποιητής Γκαίτε, θα γράψει αργότερα: «Οι Γερμανοί γίνονται κατ΄ αρχάς λαός μετά την μετάφραση της Βίβλου από τον Λούθηρο», θέλοντας έτσι να τονίσει τη σπουδαιότητα της γλώσσας, που πρώτος ο Λούθηρος θεμελίωσε τους κανόνες της.

Τώρα η Καινή Διαθήκη μπορούσε να διαβαστεί το ίδιο παντού στον γερμανικό χώρο. Οι άρχοντες ξεσηκώθηκαν, η επίσημη εκκλησία κήρυξε τον πόλεμο σε αυτή την προσπάθεια, αλλά ο λαός ήταν ενθουσιασμένος και αυτό μετρούσε. Μέσα σε τρεις μήνες εξαντλήθηκαν τα 3000 αντίτυπα, αν και κόστιζε, ενάμισι γκούλντεν το κάθε ένα. Πολλά λεφτά για την εποχή εκείνη. Το 1534 ολοκληρώθηκε η μετάφραση από τον Λούθηρο όλης της Βίβλου.

Το 1522 εκδόθηκε η «Η Καινή Διαθήκη του Σεπτέμβρη» – η μετάφραση της Καινής Διαθήκης του Λούθηρου. Η τέχνη του τυπογραφείου βοηθά και πάλι, ώστε το Ευαγγέλιο να διαβαστεί παντού και γρήγορα! Επιτέλους, υπάρχει μια Αγία Γραφή που μπορεί να καταλάβει κάθε απλός άνθρωπος στην γλώσσα του! Σε λίγους μήνες, πουλήθηκαν 5.000 αντίτυπα! Μ’ αυτήν την μετάφραση τέθηκαν επίσης και τα θεμέλια μιας ενιαίας γερμανικής γραπτής γλώσσας.

Το 1525, ο Λούθηρος παντρεύεται μια πρώην καλόγρια, την Κατερίνα φον Μπόρα. Αποκτούν 6 παιδιά και ζουν στο πρώην μοναστήρι της Βιτεμβέργης, που τους χάρισε ο πρίγκιπας της Σαξονίας. Ο Λούθηρος πέθανε το 1546 στη γενέτειρά του, το Άισλεμπεν, όπου τον είχαν καλέσει για την επίλυση μιας διαφοράς.

Για περισσότερες πληροφορίες αναφορικά με τη ζωή του Λουθήρου μπορείτε να διαβάσετε το παρακάτω άρθρο της ιστοσελίδας της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας, http://www.gec.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=43:2009-10-16-19-39-17&catid=6:istoriki-bibliothikh&Itemid=4