Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία
Νίκαιας
 
 

Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία Νίκαιας

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Η Μεγάλη Αποστολή του Ιησού Χριστού

E-mail Εκτύπωση

Στην τελευταία του προσευχή στον Κήπο της Γεσθημανής, ο Χριστός προσεύχεται «18 Όπως απέστειλες εμένα στον κόσμο, και εγώ απέστειλα αυτούς στον κόσμο» (Ιωάννης 17:18).Ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός θέσπισε την Μεγάλη Αποστολή στο τέλος του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου: « 18 Και καθώς ο Ιησούς τους πλησίασε, τους μίλησε, λέγοντας: Δόθηκε σε μένα κάθε εξουσία στον ουρανό και επάνω στη γη. 19 Αφού, λοιπόν, πορευτείτε, κάντε μαθητές όλα τα έθνη, βαπτίζοντάς τους στο όνομα του Πατέρα και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, 20 διδάσκοντάς τους να τηρούν όλα όσα παρήγγειλα σε σας· και δέστε, εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες, μέχρι τη συντέλεια του αιώνα. Αμήν» (Μτ 28:18-20).

Αυτή δεν είναι μία πρόσκληση για τους πνευματικούς ή τους ποιμένες και πρεσβύτερους, αλλα μία πρόσκληση για όλους τους πιστούς σε μία αποστολή.Δεν αποτελεί η Μεγάλη Αποστολή μία αποστολή μίας Εκκλησίας, αλλά του ίδιου του Ιησού Χριστού. Δεν είναι κάτι το προαιρετικό, εάν ανήκεις στην οικογένεια του Θεού, επειδή μπορεί να είσαι ο μόνος πραγματικός Χριστιανός που κάποιοι άνθρωποι θα γνωρίσουν.

Αυτή την αποστολή ακολούθησαν και υπηρέτησαν με πιστότητα οι μαθητές του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, όπως ο Απόστολος Παύλος. Στις Πράξεις 20 ο Παύλος γράφει από τη Μίλητο στους πρεσβύτερους της εκκλησίας στην Έφεσο. «22 Τώρα, αιχμαλωτισμένος από το ΄Αγιο Πνεύμα, πηγαίνω στην Ιερουσαλήμ, μη γνωρίζοντας τι θα συναντήσω εκεί. 23 Το μόνο που ξέρω είναι ότι, σ’ όποια πόλη πηγαίνω, το ΄Αγιο Πνεύμα μού γνωστοποιεί ότι με περιμένουν δεσμά και διωγμοί. 24 Εγώ όμως τίποτε απ’ αυτά δε λογαριάζω, ούτε θεωρώ τη ζωή μου πολύτιμη. Το μόνο που θέλω είναι να ολοκληρώσω την αποστολή μου με χαρά, και το έργο που μου ανέθεσε ο Κύριος Ιησούς, δηλαδή να κηρύξω το χαρμόσυνο μήνυμα της δωρεάς του Θεού» (Πράξεις 20:22-24).

Έχουμε το προνόμιο, αλλά και την ευθύνη να μοιραστούμε το ευαγγέλιο με τους ανθρώπους γύρω μας. Στον Ιεζεκιήλ διαβάζουμε κάτι συγκλονιστικό: «Αν αποφασίσω ότι ένας ασεβής το δίχως άλλο θα πεθάνει κι εσύ δεν τον ειδοποιήσεις, και δεν πεις τίποτα για να τον αποτρέψεις από τον κακό του δρόμο για να ζήσει, αυτός θα πεθάνει εξαιτίας της ανομίας του· εγώ όμως θα ζητήσω ευθύνη από σένα για το θάνατό του» (Iεζεκιήλ 3:18).

Η ευθύνη αυτή όμως είναι και ένα μεγάλο προνόμιο. Το προνόμιο αφορά να δουλεύεις με τον Θεό του σύμπαντος, εκείνον στον οποίο τα πάντα είναι υποταγμένα και να αντιπροσωπεύεις τον Θεό. Ο Απόστολος Παύλος γράφει ότι ήμαστε συνεργοί του Θεού, το χωράφι του Θεού, οικοδομή του Θεού (Α΄Κορ.3:9). Ήμαστε λοιπόν συνεργάτες του Θεού στην εξάπλωση της βασιλείας του Θεού.

Η αποστολή μας είναι ότι σημαντικότερο μπορούμε να κάνουμε σε αυτή τη ζωή για κάποιον συνάνθρωπο μας

Εάν κάποιος γνωστός σου ή κάποιο αγαπητό σου πρόσωπο είχε καρκίνο και γνώριζες την θεραπεία, θα του την έδινες; Θα ήταν απολύτως εγωιστικό, εάν δεν το πράτταμε. Δεν αγαπάμε τον πλησίον μας, εάν δεν του μιλάμε για την ανάγκη σωτηρίας. Γνωρίζουμε το μυστικό στη συμφιλίωση με τον Ουράνιο Πατέρα. Γνωρίζουμε την πρόσβαση στην συγχώρεση, ειρήνη, αγάπη και χαρά, τη πρόσβαση στην αιώνια ζωή, τον σκοπό της ύπαρξης μας.

Το να συμμεριστείς το ευαγγέλιο με τους γύρω σου είναι ότι πιο φυσιολογικό, εφόσον το ευαγγέλιο περιέχει τα καλύτερα νέα που υπάρχουν. Το να μοιραστείς αυτά τα νέα είναι η μεγαλύτερη πράξη καλοσύνης προς οποιονδήποτε.

Όσο προχωράμε στην πίστη, δυστυχώς ξεχνούμε τι σημαίνει να ζεις Χριστό στο πνευματικό σκοτάδι. Όλοι ανεξαιρέτως χρειάζονται τον Χριστό όσο ικανοποιημένοι ή επιτυχημένοι μπορεί να φαίνονται. Χωρίς τον Χριστό ο οποιοσδήποτε είναι πνευματικά νεκρός, τυφλός και οδεύει στον αιώνιο αποχωρισμό από το έλεος και την αγάπη του Θεού.

Η Αποστολή μας έχει αιώνια σημασία επειδή επηρεάζει τον αιώνιο προορισμό των ανθρώπων. Οι συνέπειες της εκπλήρωσης της αποστολής μας διαρκούν για πάντα. Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό, από το να βοηθήσεις ανθρώπους να αποκτήσουν μία προσωπική σχέση με τον Χριστό. Έχουμε μία αιωνιότητα να χαρούμε την παρουσία των άλλων στο πιο όμορφο μέρος στο σύμπαν, δίπλα στο πιο όμορφο πρόσωπο, αλλά έχουμε μόνο μία ζωή για να μοιραστούμε το πώς μπορούν να πάνε στον Παράδεισο.